si nong sidong ug ang mga lagong

Si Nong Sidong gikabahong.

May dakong tabaghak sa iyang bagtak.

Nanugdon ang dagkong lagong

Sa panit niyang napahak.

Si Nong Sidong nga namasura

Wa manumbaling sa mga hugawng pak-an.

Kagiron niyang batiis niwang na

Sa ubang langaw dali dang gitapuk-an.

“Nong Sidong, ang mga lagong

Nganong wa mo pandagpasa?”

“Wa, kay sa patay kong dugo

Sila nangatagbaw na. 

Kon ako silang bugawon manglupad sila.

Unya mopuli ang uban nga mas gutom pa

Kay kanila.

Ug moulyap ang kasakit ning pagbati

Tungod sa makabuang nga kaul-ol 

Nga kanunay nasinati ning kinabuhi!”

                       

 -- LAMBERTO G. CEBALLOS

Dalaguete, Cebu, Philippines

mga hulma sa panganod

Sa akong pag-inusara ako nanambo sa bentana.

Mihangad ko sa langit sa puting mga panganod.

Ikaw nga nagpahiyom tin-aw nga akong nakita.

May sakayang linayagan gipadpad sa hunahuna

Gipulihan sa mga kabayong kusog nanaglumba.

Sa akong pag-inusara ako nanambo sa bentana.

May dakong langgam misakdap sa tunga-tunga

Sa sakayang may layag ug sa tuling mga kabayo.

Ikaw nga nagpahiyom tin-aw nga akong nakita.

Nakita ko si Kupido nga nagdala sa iyang pana

Nangita sa kasingkasing nga ahaw sa gugma.

Sa akong pag-inusara ako nanambo sa bentana.

Daghang butang sa puting panganod namugna

Lakip na ang mga anino sa mga tawong naglakaw.

Ikaw nga nagpahiyom tin-aw nga akong nakita.

Di ko mahimong hikalimtan ang imong larawan

Nga nahimutang na sa pedestal ning handurawan.

Sa akong pag-inusara ako nanambo sa bentana;

Ikaw nga nagpahiyom tin-aw nga akong nakita.

-- LAMBERTO G. CEBALLOS                                                                                                     Dalaguete, Cebu, Philippines

mga suwab sa ulan

May kabugnaw ang alindahaw nga gianod

Sa huyuhoy ug mitugpa sa subo kong nawong.

Miagpas ang malumong mga talibgos

Sa hinay nga paglupad sa mga habuhabo.

Lagbas sa akong tamboanan nalantaw ko

Nga may kasubo sab nga gihambin ang langit

Daw miduyog sa dughan kong nagsubo

Kay gibinlan mog hait nga basuni sa kasakit.

Mitibi ang langit. Midagtom ang panganod.

Ang kaguol midag-om sulod sa akong galamhan.

Gibuhian sa langit ang mga taligsik nga misugod

Paglumos sa nagbangutan kong balatian.

Mga kamot sa kasakit mikumot ning dughan

Sa imong pagbiya nga sa atong saad wa motuman.

Ang mga mata ko karon sa mga luha gibiawan

Gihilap sa hait nga mga suwab sa ulan.

                                   

-- LAMBERTO G. CEBALLOS                                                                                                     Cawayan, Dalaguete, Cebu