kabisdak: John Carlo P. Beronio

Showing posts with label John Carlo P. Beronio. Show all posts

10.23.2020

dan-ag sa mga nangatagak

Nunot sa bagyo, napalid

gikan sa langit ang kabituonan.

Ang mga nangahagbong

mahagiton sa mga aninipot

samtang ang mga nisalom

sa kabugnaw sa kadagatan,

nalapawan ang kainit lakip

ang ilang kahayag.

Gitabonan sila sa bunbon

ug kolor sa kagasangan,

giturokan og tunok ug gituboan

og gagmay’ng mga tiil, apan

sila nagpabiling madan-agan

bisa’g nabanlas sa baybayon.

-- JOHN CARLO P. BERONIO

Cagayan de Oro City, Philippines

1.10.2020

ang nahabiling kahayag sa lapyahan

Gikan gibagyo, napalid

layo sa langit ang kabituonan.

Ang mga nangahagbong

Nahimo tingaling mga aninipot

samtang ang mga nisalom

sa kabugnaw sa kadagatan,

napagngan ug natabonan

sa bunbon ug sa mga bulok

sa kagasangan, giturokan og

mga tunok ug puntok, gituboan

og gagmay’ng mga tiil…

Bisan nabanlas ug nakaging,

Gapabilin diha sa baybayon

Ang ilang pagkabituon.

-- JOHN CARLO P. BERONIO

Cagayan de Oro City, Philippines

5.08.2019

manyanita

Unhan namo

ang basibas

sa adlaw

og kandilaw.

Pulihan sa namo

ang tugtogaok

sa sunoy

og sonata.

Sapawan sa namo

ang katugnaw

sa madasig nga awiton.

Kay karong higayona,

nagtapok ang kabituonan

alang kanimo.

Sa pagtimbaya

sa imong pahiyom

nga mopasundayag

og pagsidlak

inig pukaw namo

sa kalibotan.

-- JOHN CARLO P. BERONIO

Cagayan de Oro City, Philippines

4.08.2019

pagkaplag ug paghan-ay sa mga kinhason

Gakatag kining akong mga pulong

dinhi niining wanang sa baybay--

kinahanglang hulaton pa nako

ang paghunas aron unta pangitaon.

Kini unta modan-ag diha tadlas

Sa akong pagbaktas kon naa

nabanlas diha sa kabatohan

ug kon natabonan sa bunbon.

Kini unta akong mapunit, matapok

ug mahan-ay inig pauli na nako,

igong ihalad ug unta sarang nang

ikuwintas duot sa imong dughan.

-- JOHN CARLO P. BERONIO

Cagayan de Oro City, Philippines

hagit sa handurawan

"Reimmersion (in native culture) is not an end in itself; it is to define more clearly the native grounds on which the Cebuano poet stands, the local parameters of language and experience, toward the end that he can stand in the world confident in the singular value of his own voice...

To conserve and extend the resources to which the Cebuano poet is heir by enhancing the natural rhythms of native speech, cultivating the rich concreteness of dialect, and confronting the particulars of his social experience...

The Cebuano poet today does not come upon a language that is already there, ready to use; he has to recreate it not only out of the rawness of daily speech but summon out of language that which has already fallen away from common consciousness and use."

-- Dr. Resil Mojares,
"Cebuano Poetry: Looking Backward, Forward."

matod nila, mando nato

"What could I say at all without my roots?... What could I say without coming to ground?... and I took no journey other than the return."
-- Pablo Neruda

"And the end of all our exploring will be to arrive where we started and know the place for the first time."
-- T.S. Eliot

"The work of language deserves our greatest care, for the tongue’s fire may devour the world, or may light the way."
-- Scott Russell Sanders

"Memory that yearns to join the centre, a limb remembering the body from which it has been severed, like those bamboo thighs of the god… The personal vocabulary, the individual melody whose metre is one's biography, joins in that sound, with any luck, and the body moves like a walking, a waking island."
-- Derek Walcott

"We ascend, from the infinite pit of our perceptions, to the finite life of words."
-- William Bronk

salo-salmot

Ari mo! Ambi, atong tilawan ang imong tampo. Palihog ipadala lang ang tinagik nga balak ug sugilanon ngadto sa geemyko@gmail.com.

Kinahanglang bag-o pang haon ang mugna nga imong buot idalit. Ang tigpasiugda ug tigdumala (moderator) niining balayan gapanilap sa katungod nga mopili ug modumili sa tampo. Tugotan pod unta siya og higayon nga mosugyot pagdugang og asin kon matab-angan usahay, pasabwan kun paughan gamay imong hinukad. Mao'y tumong ining balayan ang mamugnaong paghalingay ug pagsaw-anay sa atong gidalit. Kon gibalibaran, palihog ayaw og tyabaw. Ayaw tawon pamaak. Lagmit wala lang mobukal ang lana sa tigdumala kabahin sa timailhan sa tinuod nga wakwak.

sa makausa pa

"Reimmersion (in native culture) is not an end in itself; it is to define more clearly the native grounds on which the Cebuano poet stands, the local parameters of language and experience, toward the end that he can stand in the world confident in the singular value of his own voice...

To conserve and extend the resources to which the Cebuano poet is heir by enhancing the natural rhythms of native speech, cultivating the rich concreteness of dialect, and confronting the particulars of his social experience...

The Cebuano poet today does not come upon a language that is already there, ready to use; he has to recreate it not only out of the rawness of daily speech but summon out of language that which has already fallen away from common consciousness and use."
-- Dr. Resil Mojares,
"Cebuano Poetry: Looking Backward, Forward."