ug kon ang paglaom dili na mouli

Ginapakaon ba daw nako ang paglaom? 

Oo, uy! Naunsa! 

Ginapakaon nako ang paglaom og pandesal; 

usahay, pakipanan pa og kape, katong instant. 

Dayon pabukalan pa jod og tubig 

aron dili mabugnawan inig ligo. 

Planstahan ko sad kini og polo; 

sudlayan ang mikagkag nga buhok 

aron limpyo tan-awon inig hawa niini 

sa akong panimalay. 

Mosakay usab ang paglaom og jeep, 

molinya usab kini sa MRT 

makigdasok sa ubang mga hulagway— 

kapait, kasubo, kalagot, kamatuoran. 

Usahay gani, mouli ang paglaom lahi na og nawong! 

Maong’ gakos na lang ang akong tubag kada 

pangutana sa paglaom nganong kapoyon. 

Aduna sa’y mga panahon nga di mi magtinagdanay. 

Ug kon dugay man kini makauli sa gabii, 

di lang kini nako palunga’g suga 

aron makahibaw siya 

nga taliwala sa kamingaw ug kagubot 

niining siyudad, adunay gahulat, 

gahandom sa iyang pagbalik. 

-- JOHN GILFORD DOQUILA 

Davao City, Philippines

ang hulagway sa paglaom

wala likod sa bughaw nga mga langit 

wala sa mga bitoong giampoan nimo 

wala usab kini sa mga gipaabot nga 

                                        

                                                               mga ugma 

ayaw balaki ang paglaom sa gilay-on niini 

balaki ang paglaom sama sa pagturok 

sa usa ka 

                

                sagbot 

tunga sa kalsada 

-- JOHN GILFORD DOQUILA 

Davao City, Philippines

binhi

ug kon tabonan nila imong mata 

pasulti-a imong baba 

ug kon pahilomon imong baba 

pasulata imong kamot 

ug kon putlon nila imong mga kamot ug tiil 

ayaw kabalaka 

ilubong man ka nila sa yuta apan 

dili nila malubong imong kamatuoran 

kay ikaw usa ka binhi 

mopadayon nga mabuhi 

-- JOHN GILFORD DOQUILA 

Davao City, Philippines

pangitaa ko ngadto

Pangitaa ko sa mga kamot 

nga gagunit sa usag-usa 

nga walay gikahadlokan 

kon makita sa uban. 

Pangitaa ko sa mga halok 

nga andam nimo ihatag 

sa wa’y pagduhaduha 

bisa'g pareho ta og kinaiya. 

Pangitaa ko sa mga panagtipon 

nga imo kong ubanon aron 

mailhan ko isip imong hinigugma 

ug dili higala ra. 

Pangitaa ko ngadto 

gahulat 

sa imong pagpangita 

kanako. 

Nga ako ug kining gugmang 

imong ipabati kanako 

dili maundang sa pagpangita ra 

susama sa pwerto

nga gahulat sa barkong dugay ra 

wala’y dunggoanan. 

-- JOHN GILFORD DOQUILA
Davao City, Philippines

ang gipaambit gikan sa tubig

Mitikuko ko ilalom sa gripo 

ug gipaawas ang tubig paingon 

sa akong gamayng lawas. 

Midailos kini sa akong tangkugo 

paingon sa akong likod. Pagkalutaw

sa paminaw! Gisubay ko 

ang pag-abot sa tubig 

sa akong batiis nga mihalok 

sa salog. Ang akong paa misidlak 

sa pagkabasa niini: mga bituong mipilit 

sa akong panit. Mikisi-kisi 

ang akong mga tiil

kay wala kuno damha ang pag-abot 

sa tubig nga dugay ra 

gipaabot, manluluwas 

sa akong pagkalunod. Mipahiyom 

ang akong mga mata sa nasaksihang 

misteryo nga kon mahibaw-an 

latos sa bakus ni Papa unya 

ang matilawan. Maayo ra sab 

nga amang ang mga bungbong ug 

wala kini makakat-on paglibak kanako. 

Miluhod ko atubangan sa baldeng 

puno og tubig, sa bag-ong kalibotan 

nga gahulat sa giila kong dagat, 

diin ko mas dawat,

diin ko mas luwas. 

Kas-a, gisaaran kong Mama 

nga sa dagat kuno ko mag-birthday. 

Otso anyos ko niadtong nasakpan niya 

sa baybayon ang misteryo 

sa akong kinaiya. Apan siyete anyos pa ko,

sa c.r. nga akong gingharian, 

ang iyang anak unang nahimong 

usa ka sirena. 

 -- JOHN GILFORD DOQUILA 

Davao City, Philippines