kilid sa simbahang Santo Rosario, ang kawad-on
nagbilangkad.
Gikabahong ug nanimahong
angso ug anghit. Langsi.
Nilingi kini ug nangidhat. Unya,
nitudlo sa kilid nianang nagtungko:
labing siguro, amahan ug anak nga namahaw.
Pipila ka lakang gikan nila ang mga hapag
nga puno sa mga buwak, kandila, ug rosaryo;
ang mga nagpadulong sa eskwela ug trabaho;
ang mga apuradong jeepney;
ug ang mga karaang building.
Nanitsit ang kawad-on. Nagtibi-tibi kini
nagsud-ong ni manoy nga ningluhod,
nagbitbit og sungkod, pilit ug sinaw og buhok,
buta—wala pay sinsilyo nga ningtagingting
sa iyang lata.
Sa mao gihapong palibot, sa atbang,
sulod nianang eskwelahan, samtang
sangko sa langit ang tingog sa mga estudyante
atol sa flag ceremony, "Panunumpa sa Watawat",
ug "Panatang Makabayan" samtang
nagwali ang bulahang nasod sa GDP
nga 4.5-5.1% ug GNP nga 5.5%,
nitindog ang kawad-on,
nanghiwi, nag-ikid ikid dinha sa eskina
sa P. Del Rosario ug Osmeña diin adunay mga bata
nga namaligya og kandila—naggukod-gukod,
nagsunod-sunod sa mga lumalabay, taliwala sa traffic.
Wala nagdugay, ang kawad-on nagkitoy-kitoy
sa iyang kamot, nangilkil sa iyang bugan, ug
nikamang sa luyo nianang building,
padulong ni Dodong nga ningwakli
sa mga hapuhap sa lagas nga langyaw.
Niluom ang buntag. Wala'y ikasagang.
Nagisi, napusgay sa kalangsi ug ka-la
nianang tila ug talidhay.
-- CORAZON M. ALMERINO
Ontario, California, USA

















