Showing posts with label Richellet P. Chan. Show all posts
Showing posts with label Richellet P. Chan. Show all posts

6.27.2019

das lied von der erde


Nanggilak ang mga balas sa kagabhion
dihang nasaghid ang iyang sampot sa sakayan
diin ilang gisaw-an ang kahinam
sa paghubo sa nagtakoban nilang mga dughan;

Nangawras sa hangin ang bugsay
nga gusto nang molayag uban sa ilang hilom
ug nag-aguntong pasundayag.
Nanaghoy ang panas nga naughan sa singot
sa taob diin siya buot mohunob.
Minglantaw ang mga isda
ug wala’y undang sa pagpangutana
kon ang nakita mao ang yutan-ong himaya.

Halapad nga orkestra ang kahilom sa mga balod.
Rosas nga gihapyod sa gigigkang aping,
Undangi ang pag-undang!
Palawmi pa hangtod ang tingog sa tubig
mahimo nang usa ka dili madungog nga huni.
Palawmi pa hangtod ang mga panganod
mapiksan ug kini na unya’y mangab-ot sa lawod
tungod kay diha siya nakakaplag sa iyang kalag.

Mitingog ang tambuli sa haduol nga pantalan.
Aduna na po’y miabot ug haduol na pod
ang panahon sa pagpaabot.


-- RICHELLET P. CHAN
Mandaue City, Cebu, Philippines

Daghang salamat sa mga maniniyot nga gapaambit sa ilang mga hulagway sa Google ug Flickr.