kawili

Buot kong subayon ang mga sonanoy

sa kataposang panamilit sa ting-init

nga ninggapos sa imong kagahapon.

Pikas-pikason ug dugmukon ang bantayog sa estropa,

himay-himayon ug disdison ang matag tipik sa silaba

kansang mga linya gatanggong kanimo

diha sa ginagmayng mga butang--

antik nga gitukod mo sa kaugalingon.

Ang panahon, mitong-gahom nga gaduaw,

gatipig sa nadugta mong bili.

Baligho, bililhon o talagsaon handurawan

nga mounong bisan pila pa’y panuigon.

Kay kining tanan,

dugay ko nang gikahon sa akong panumdoman,

naglalang og unibersong kalibotan

diin salag nga sugilanon sa dughan ang matag berso.

Ang nikuyos nga mga pulong

ug nagsalimuang nga ritmong natigom

ningmino sa akong mga tudlo

nga sa matag tungang-gabii gatanod-tanod 

sa gilawalawang kamingaw.

-- LJEYHAN RAMA                                                                                                                         Talisay City, Cebu, Philippines

abi nimo

(tubag ni Cheche sa balak nga ‘Abi Nako’ ni Donzkie B. Aton)

Dong,
ang gaang lisod sabsabon sa bugtong halok sa ibis
bisan sa damgo. Ang iho gani wa’y laing agi

kon dili tinagaw.

Dong,
ang bakhaw kutob ra sa lapyahan ug dili tinuod

nga ang kalapad sa kadagatan madungog

sa nauli nga dakong sigay. Sa pulong mo pa,

ang tanan binutsukoy ra— nga si Cheche,

daw tugna sa nabidlak nga langit

ang pagsapigad sa dughan nimo s

samtang namuswak ang mga samo

diha sa lantong). Mao nga,

dong, 

kini pod maoy tinuod sa mga balod: dili

matugbangan ang tanan, ug sa gapnod mong

misugat sa habagatan kagahapon, galaraw

og kapakyas, bul-og lang kong

molumos kanimo.

-- LJEYHAN RAMA                                                                                                                          Talisay City, Cebu, Philippines