Kon unsa kalimpyo ug malinawon ang imong mga obra sa una, bawion ra
sa nagkaguliyang nga pangutok sa tiggama.
Angay gyod ikatingala apan kon lantawon
usab ang imong mga dibuho, anaa na
tingali daan ang mga timailhan. Wala
sa mansanas ug uban pang bunga
sa kambas apan anaa sa anino ug kangitngit
limod nianang kalibotan nga hingpit
sa imong panan-aw. Kanang kangitngit
nga wa'y gilak gikan sa bituon. Kon nabantayan ko lang
kaniadto, din-a ko matingala nga ilawom
sa imong limpyo nga panamit ug panghinapay
naglabaw ang mga baho nga yawyaw sa newsfeed.
Susama sa imong mga libak ug bahakhak kabahin
sa mga tawo sama ni Jennifer Laude. Kay, lagi,
si Adan ug Eba ra kuno ang gimugna sa Sinugdanan.
Pati sab imong kaligutgot, diin lanog imong panghimaraot
kabahin sa mga gadala og plakard. Matod pa nimo,
ang pagbalik sa bulawanong panahon makab-otan lang
sa kinum-os sa kumo ug uban pang timailhan
sa padak-anay og lagay—kamangtas sa tigre, kuko sa agila—
bahala’g usa ra sa liboan ka bisti sa busawon nga buwaya.
Ug matod pa nimo nga angay ra ipangsunog
ang mga pa-woke-woke kuyog sa mga libro
sa kasaysayan aron mahilom ug way-labad sa ulo—
Hay, pagkahalap sa mata nga nagmugna
sa mga obra kaniadto. Matag higayon
nga mahinumdoman ko ang pagka-walay-imik
sa imong alampat. Makabungog gyod ang kahilom
ug makabuta ang kangitngit sa mga anino luyo
sa kahapsay nga imong gihulagway. Makaingon ko
sa kaugalingon karon nga tipik ra diay to sa tibuok
hulagway, diin ang kalibotan nga hingpit
nalakra sa kalimutaw sa masupilong gino-o,
diin tataw ang kalimpyo ug kalinaw
nianang matang sa impyerno.
-- TON DAPOSALA
Cagayan de Oro City, Philippines
