Naputos na ang akong mga dalhunon:
usa ka backpack ug dakong maletang
hinuwaman sa akong ig-agaw. Naghilak
si Mama, nagsigeg ingon, “Ayaw
gyod pagbinuang sa Cebu. Tarong
gyod og eskwela.” Ikaw, hilom
nga gikarga ang akong mga bagahe,
ang labing bug-at di maalsa, kon di
gidada natong duha. Ang dagat
sayong giduaw sa habagat, sama
sa usa ka estudyanteng gahinam-hinam
sa unang adlaw sa klase. Nagkaanam
og kakusog ang pagtuo nga ang kinabuhi
sa isla di para kanako. Nakasabot ka,
matod mo pa. Pagdunggo sa sakayan
sa laing baybayon, imong gihaw-as
ang akong mga karga. “Pag-ayu-ayo
didto,” matod mo, dayog laknit
sa pisi sa makina. Sa imong paglayag
sa naandang kalibotan, ang lawod
nga atong gitalikdan ug giatubang,
nagpabilin lapad ug tibuok, kapila man
kini gisamad-samaran ug samad-
samaran sa hangin ug mga sakayan.
-- JONA BRANZUELA BERING
Munich, Germany
No comments:
Post a Comment