sa akong pagbiya

Tuhogon nako ang mga mumho

sa imong pagtagad aron bawnon sa akong

pagkagiw. Subay-subayon unya nako

ang mga muhon diha sa handurawan. Adto ko

magsyatong. Ligwaton nako ang mga hapuhap,

mga pik-pik, mga laylay, mga inutnga

sa gipanghupaw mong kaduka. Maghaphap ta

ilawom sa sayal sa kagabhion, ug kon

magunitan na ko nimo, ayaw intawon ko

buhii. Dili pod nako buhi-an

ang mga kusi sa akong bugan,

ang mga kasaba gumikan sa akong kakiatan,

ang mga lagpak sa akung lubot, ug ang kabanha

sa wala mo pagpalit nako og bubot.

Mao ra unya ko’g minyat tadlas

sa akong mga alimungaw. Dakpon nako

ang matag talidhay, isulod dayon sa mga basiyo

nga garapon sa kaong aron atong ibahog 

unya inig matimplahan ang kinabuhi

og kagul-anan. Inig uli unya nako, ako na pod

ang mohapuhap, mopik-pik, molaylay,

ug makigduwa sa kaduka sa dili pa

mohapit pagdagkot og tulo ka kandila, Ma.

-- ELVIN E. RUIZ                                                                                                                           Liloan, Cebu, Philippines

melanoma metastases

nagpakaaron-ingnong alom sa nawong tumtomon

nataligam-an nga asulagom bulan nga himatyon

kakatol galibod-suroy nga iring banbanon

-- MELQUIADITO M. ALLEGO                                                                                                               Lake City, Florida, USA

ang akong pagsupak sa pamahayag ni William James

"By the age of 30, the character has set like plaster and will never soften again."

Nan, kon mao, ang pagtuon

iya na lang sa mga batan-on. Ug kami

nga padulong katigulangon mohunong na’g

pakli og basahon, di na mamati og sermon

ug di na padayong magkat-on!

Hoy, Ilyong, por yur inpormesyon

ang akong nailhang plaster kadtong haklap ra

sa kabahong, sayon ra kaayong uphakon.

Apan kon alang-alang ang pagtangtang

lagmit matandog ang hagbay rang nasamad,

maukal ang  naandang kugan...

Ug mao ra na’y nakalisod!

-- DESIDERIO R. LIBRE                                                                                                          Samboan, Cebu, Philippines

imbitasyon

1.

Anhia ko sa lawak sa akong pag-inusara.

Gusto kong mabati ang gugma nga gihimugso

sa balak. Balak nga di lang usa ka tumutumo.

Dili sama sa mga batang nanglimos

sa mga eskinita: anaa lang sila apan di masihag.

Manguhit apan dili nimo maalinggatan.

Nanimaho nga mora’g bag-o pang nakubkoban

sa basurahan apan di nasimhot sa mga nangagi.

Inanay silang nadugta sa baha, lapok, aso

apan dili ang gihanyag ug gihandom nga gugma

matag hikyad nila sa ilang mga palad.

Nahanaw sila sa kangitngit nga wa’y nasayod.

Ang uban, hingpit nang gilamoy sa kilumkilom:

gilapa sa katilingbang wa’y dagway ug gugma.

2.

Ihunghong nako ang gugma aron madungog ko

ang kalibotan sa katawa sa mga dahon,

sa dagayday sa tubig-uwan nga mora ba’g tubod

kini sa paghigugma sa busay sa akong kasingkasing,

sa hagtok nga halok sa agtang sa puya.

Bungol na ko sa singgit sa mga nagwelga

tungod sa kurakot, sa pag-usbaw sa petrolyo,

sa butos’ pusil ug bomba sa gerang wa’y

kataposang mibuliskad sa lungsod ug bukid.

Dili nako madungog ang awit-gugma sa mga batang

Naninda’g sampagita kon mosimba ko tungod kay

banha ang andar sa bus ug dyip mora’g

wa’y utlanang prusisyon sa mga puthawng tigre

sa sementadong lasang sa kalsada’g utok.

Alingugngog ang kalibotan alang sa mga sama

nakong nangitag gugma, kahilom, ug katahom.

3.

Dali diri sa akong tupad. Gaksa ko sama sa usa ka

gihidlawng hinigugma bisan pa’g di tika

makita, masimhot, mahagkan. Bisag pag wa tika mailhi.

-- NOEL P. TUAZON
                                                                                                                               Dauis, Bohol, Philippines

pieta

Wala

 ko kalimot

sa imong nawong sa

kinataposan nimong

ginhawa. Gisubli ko ang

kagahapon, madungog

 pa nako ng imong

kinaunhang

uha.

 Unta,

tanan

nakong

 mahikapan

mahimo

kining mga

gihay.

Ang

laylay

mamati

 sa pagtulo

sa kong

mga

l

u

h

a

.

-- CINDY VELASQUEZ                                                                                                                               Cebu City, Philippines

sa akong pamati

kining puti

nga iring sa akong kiliran

sa kanunay manguhit

kahait sa mga kuko

gilok sama sa iyang dila

nga dubok

-- RIC S. BASTASA                                                                                                                  Katipunan, Zamboanga del Norte, Philippines

kaudtohon: pamalandong sa malipayon

Ikaw ug ako ilawom sa dakong punoan

sa abokado, galantaw sa halapad

nga wanang sa umahan.

Gipasayaw sa hangin ang mga dahon

sa mais. Aduna gyod diay

katumanan ang tanan.

Bahala’g moabot na unya ang talisalop.

Bisan pa’g mangitngitan ta,

dili ko kini igsapayan.


-- HAZELEN C. COBOL                                                                                                                 Argao, Cebu, Philippines

sirkiro

tubag sa tawag sa panahon, ang panon

dali na lang mabitik sa paon. ug kinsay magtuo

nga ang sungay sa toro mas lanog pa sa ginoo?

may nitanyag kanako og papel sa bag-ong rebolusyon.

wa ko kini dawata. ang karnabal sinaw sa pasiaw

apan maningil kining daan sa ganghaan-- 

kalag man o bahandi, wala kay madawat nga sukli.

ug sa mga kagabhiong mitihol ang hangin,

hawan ang kangitngit, makapangutana ka kon ngano

ang bituon wa modalikyat og tungas. mahitabo

ang angayang mahitabo. ayaw baya ingna 

nga gihikawan tika sa kahayag 

kay sa mga higayon nga ako nibalitok 

kas-a ra gyod ko naagian sa gilak.

-- ERIK E. TUBAN                                                                                                                        Muscat, Oman

sa montmarte

Sa pagpanglabay sa panahon nahipadpad kita didto sa Montmarte diin pagsaka nato sa bungtod nakita nato ang mga pintor nga namaligya sa ilang mga hulagway  nga gilaray sa landong sa mga pino. May mga turista nga nag-posing sa daplin samtang gisubay sa charcoal ang ilang mga hitsura ug mipahiyom sila sa tumang kaaghop sa ilang kaugalingon. Ug gipangutana ko nimo kon gusto ba kong dibuhoon ang akong nawong, apan mibalibad ko kay ang pintor wala man makaila kanako-- kon unsay histura sa mga babaye sa akong gigikanan ug kon unsay panagway sa akong kabatan-on, ug sa akong gigikanan mismo, diin  parat ang bug-at nga hangin, ug tungod sa kawalay-sulod sa mga hawan, walay daghang pagtakuban ang adlaw. Ang tanang babaye nga iyang gidibuho lain-lain ug ilong, mata, o kolor sa panit apan usa ra silang tanan.

Ikaw nga kanunayng gilamat sa karon ug dinhi, pananglitan, sa Paris, diin ang silaw sa adlaw, mianinag sa mga mata sa mga turista, nakapahimong bulawan sa mga atop sa syudad, gisawo mo ang silaw sa imong mga tudlo ug nigilak kini sa nasablay nga mga lugas sa buhok sa akong nawong. Makuha ba kaha sa dibuhista kadto ug kining ania sa akong paghinumdom karon?

Ang pana sa panahon misutoy, midulot sa panumduman, miinat ug mipalawom

sa kasakit ug kalipay. Mipahingpit kini sa mga gagmayng dagom sa pino kansang mga taya mitina sa yuta ug sa kalibotan nga atong gitindogan, ubay kanato ug sa atong mga gagmayng panumduman sa kaniadto, ug bisan, samtang naghinumdom ta karon, sa karon.

-- ESTER TAPIA                                                                                                                                Kathmandu, Nepal

ang pagkagiw sa bag-ong binunyagan

naghaguros ang amahan

nga mitungina sa handurawan

makita ang bayhon nga miukyot

sama sa panganod nga gisuyop

sa tagoangkan sa alindanaw

nga nahibat sa tinamban

nga hubad sa damurhaw

ug ang pahimangnong hagawhaw

nga gitisok sa kaisipan sa anak

ang sip-onon nga sinaligan

mipalutaw sa kamatuoran

nga dili matagamtam ang kalinaw

dinhi sa natawhan niyang balangay

nga tinulisok sa bangaw

-- VICENTE VIVENCIO BANDILLO                                                                                                      Dhaka, Bangladesh