sa nagkapaykapay nga selopin nga misum-ok sa akong baganaw

Hayan, mugna sa ikaduhang minugna, miopaw sa republika 

ni Plato, nakab-ot mo na ang kagawasan ug nangita ka’g 

kapasilongan. Sa akong bahin, lumalabay lamang 

ang takna ko ining kalibotan. Inanay kang mitugpa, daw 

dahong laya sa bayabas nga gituya sa huyohoy— 

kinsang linalang kaha ang mitayhop karong orasa? Unsaon usab, 

nga sa una natong panagkita namakak na kitang duha. Ikaw, 

lumalabayng tigbyahean sa lain-laing dakbayan. Ako, 

usa ka karaang danaw human gipapas sa bagyo 

kining siyudad. Gibukhad mo ang imong lawas. Gidawat ko 

ang kinatibuk-an. Bisan pa’g matabunan mo na 

ang yatak sa mga bata nga nagdudakpanay, ang manag-uyab 

nga nagdulog ilawom sa gihimulbolan nga Adlaw. 

Tungod sama nimo, gahandom ako nga bisan ang kinalawmang 

langob adunay luna matugkaran ang tigpamagdoy. 

Gapaabot sa kaugmaon. 

                                           Dili na nato kinahanglang pangitaon 

ang tubag sa atong paglatagaw. Wa’y makapugong sa danaw 

nga mahimong baganaw; tugoti ang sinina nga mahimong 

retaso ug ibugti sa nasod isip trapo. Hagbay rang gititi 

sa imong agalon ang giputos mong law-oy alang 

sa iyang paniudto, gisabwag ka ngadto sa hangin. 

Hagbay ra pod mihanap akong panan-aw. Kay ang butang 

nga di mohanaw, usa ka sambol nga di makalimot. 

Subayon ta ang nag-abay natong kasaysayan. Kini 

ang akong utlanan ug ang imong sinugdanan. Gusto kong 

mobalik sa sinugdanan. Apan, nunot sa hulaw, nalusaw ka 

ug nahimong mga puting bulinaw. Dili nako sila 

maihap. Sa kangitngit, dili na tika makapkap. 

-- CLINT JOVIAL DELIMA 

Davao City, Philippines