sayaw sa kamatayon

Nagdasok sa akong dunggan ang siyaok sa siren 

ug mga tiyabaw sa katawhan. Nanagan sila,

morag mga hubog samtang ang uban nagpungko, 

galiraw-liraw ang mga mata, nag-andam...

naghandom sa tanang ilang nabilin ug nawala. 

            Nagkayab-kayab ang mga atop, nagduyan- 

            duyan sa hangin ang mga kable sa kuryente, 

            nangaharag ang mga poste, nangliki ang kadalanan, 

            ug nangatumpag ang tanang matang nga ginama 

            sa bakal, kahoy, ug semento. Dinhi ta maghulat, 

            magkat-on unsaon pagpaminaw sa tukar sa kinabuhi. 

            Magkinto, maghinay-hinay og tikang balik sa naandan: 

            ang labing mahimong buotang anak, igsuon, estudyante, 

            trabahante, ug katawhan sa dakbayan-- namasin nga dili 

            maapil og tapok sa mga gipatong-patong nga mga lawas… 

Kay saksi baya ta kon kapila ayuhon sa mga eksperto 

ang tanang naguba ug pangitaon ang mga nawala, 

apan wa'y makabalo kanus-a tay-ogon sa mga pagsulay 

ang dibuho sa atong pagtuo. Palihog, ayaw lang pod 

intawon pangurog sa kaikog nga bisa’g matapilok, 

matumba o mabalintong, aw, subaya ra ang ritmo 

sa gabulhot nga tugtog diha sa imong dughan.

            Kay hagbay ra nimong gidawat ang mga kamot 

            sa kamatayon gikan gipagilokan sa imong mga uha 

            ang himatyong kalibotang imong naandan. 

-- IVAN RIDGE ARBIZO
 

Davao City, Philippines